Sene 2006. Makine müh. kazandığım o yılda babamla beraber mobilya mağazasında çalışıyorum. Bir bayan müşterimiz arabasının satmak istediğinden felan bahsediyor. Satış işlemlerini tamamladıktan sonra arabasını almaya gitti . Amanın uzaktan ateş kırmızısı Alfa 145 le kapıya yanaştı. Satmak istediği arabası buymuş. Deri koltuk sunroof . babamaın kafasını ütüledim alalım bu aracı diye yok banamısın demiyor. Satamayız çok yakar sürekli sorun çıkarır vs. 6000 tl istiyordu aracına. Neyse 2 hafta sonra ürünlerini teslim etmeye evine gidiyoruz ve kapıda cazibeli şekilde duruyor araba. İçim gidiyor resmen her görüşümde . Yardıma sonradan babamda geliyor ve teslimatı bitiriyoruz. Çıkışta babamın elinde 2 anahtar birini bana uzatıyor. Hadi dikkatlice kullan diye. Olayın şokunu atlatamadan hayırlı olsun dedi babam. Sevinçten sabaha kadar uyuyamadımı bilirim. Ertesi sabah arabayı inceliyoruz . Merakımdan soruyorum baba ne kadara aldın diye. 4000 tl ye almış ve kadın müşterimiz 147 almak için acele satacağından uyguna vermiş. 2 hafta kullanabildim arabayı. Hergün sitedeki adamlar arabaya bakıyor inceliyor derken babam satmış arabayı. Ağlıcam ağlayamıyorum. Tamm 7000 tlye satmış. Hevesim o günnkursağımda kaldı. Uzun süre küstüğümü bilirim babama . 10 senede 100den fazla araba değiştirdik ( işten dolayı çok araba takası oluyor inanın ) Alfa Romeo ların duruşu ( hele 159 😎) apayrı yakışıklı keretalar.
Değişik bir hikaye imiş. :)
:alfisti: :D :D