Alfisti Turkey

bruce'un bütün solo albümleri birbirinden güzel.. ama balls to picasso 1 numara

Bende The Chemical Wedding var ama begenemedim maalesef :) Bruce Dickinson Iron Maiden'la birlikte kendini buluyor. Cunku Iron Maiden demek aslinda Steve Harris demek, arkasinda oyle bir oyuncu olunca Bruce gercek bir vokalist oluyor o muhtesem muziklerle birlikte.

Ayrica Volkan naptin sen yahu demek istiyorum :) Ingiliz aksani ki yeryuzundeki en guzel Ingilizcedir :) Amerikalilarin konustugundan sonra bir Ingiliz olsa da sabaha kadar konussa karsimda dememek elde degil. Zaten Ingilizler Amerikalilarin Ingilizcesini asagilarlar, cok da dogru yapiyorlar :)

Volkan ayrica Dark Tranquillity'nin Death Metal tarafini begenmediysen hemen Death Metal olmayan tarafindan birkac sarki yollayalim :)

Dark Tranquillity - Day to End
Dark Tranquillity - Auctioned
Dark Tranquillity - Mine is the Grandeur

herkes bruce'un maiden'la bruce olduğunu düşünür... bence bruce'un yaptığı solo albümler maiden'la yaptıklarında bin kat daha başarılı.. en azından her parçası maiden'daki gibi birbirinin benzeri değil.. maiden'da bruce'suz çok daha başarılı oldu bence.. yıllardır kendini tekrarlayan bir formattan çıkıp ilk kez değişik ve başarılı birşeyler yaptılar.. ancak bu değişiklik iyi gelmemiş olacak ki hemen tekrar toplanıp eski müziklerini yapmaya devam ettiler xD

açıkça söylemek gerekirse virtual xi hariç hiç bir maiden albümünü baştan sona dinleyemem..

Dark Tranquilty gibi 2 akor çalıp üstüne böğüren gruplardan insanlar ne zevk alır bilmem. Distortionu çıkar aynı pop gibi.
Adamlar acaip basit müzik yapıyorlar. 2 akor 2 tane minör melodi.
Atmosferik hava vs ile olayı kurtarmaya çalışıyorlar.
Lafta melankolik falan...
Her şarkıda 1 milyon tane melodi içeren Progressive Metal şarklarından sonra bu 2 melodilik lafta Death uygulamada Doom grupları beni fena bayıyor.

Death denilince Florida Death gelir.
Gerçi Death sevmem ama yinede Florida Death daha iyidir. Gotheburg Metal lafta daha melodik ama aslında öyle değil.
Scream vokal ise anca Children Of Bodom ile iyi gidiyor.

Mesajı yazarken Hammerfall dinliyordum. Hemen linki vereyim...
http://www.youtube.com/watch?v=LyjtEPhG-oE

Edited by - 147BLACK on 17/08/2007  19:44:41

Arda kardeş sendeki ESP'nin modeli ne? bu arada fotografta milla petrozza gibi çıkmışsın

Bendeki ESP'nin modeli MII Custom..
4-5 ay önce bir arkdaşım vasıtasıyla onun bir iş arkadaşından aldım. Sıfırı İstanbul Pera müzikte
2000 Euro kadar ama bu yarı fiyatı gibi bir rakama geldi bana. Sıfır değil tabi...
Epey eski, ESP ve JAKCSON'ların iyi yapıldığı dönemden.
Az kullanılmış...

Bu arada Kreator çok dinlemesemde saygı duyduğum bir grup. Mille Petroza'ya ise tip olarak değilde grup lideri pozunda benzetilmek isterdim.

esp çok karizmatik bir gitar... jeff hanneman'ın kullandığı 2 gitardan biriydi.. hep sahip olmak istediğim bir gitardı.. ibanez'i almaya gittiğim gün birkaç tane esp denedim.. ama sapları çok kalındı.. tabi denediğim modeller üst modeller değildi..


kreator konusuna gelince doğru şarkısıyla dinlemeye başlarsanız çok saracağından eminim.. endorama albümünü şiddetle tavsiye ediyorum.. en azından youtube'dan endorama'nın klibini bi izleyin.. bir metal dinleyicisinin etkilenmemesi imkansız bence :) komple albüm olaraksa en güzel albümü outcast bence.. her ne kadar kendileri ülkemize her gelişinde anlamsız bir biçimde eski albümlerinden de çalsalar renewal ve sonrası çok daha başarılı bence....

Iron Maiden'in parcalari NWOBHM kaliplarinda kalmasi acisindan birbirine benzer tabii, ancak bunun disinda kendi icinde cok fazla cesitlilik sunabilen bir grup.

Paul Di'anno'ya bakiyorum , Blaze Bayley'e bakiyorum, yok Bruce'un verdiklerini vermeleri mumkun degil. Dedigim gibi ben son senelerde metal piyasasindan uzakta kaldim, ancak Bruce'un dinledigim solo albumleri muzikal acidan beni tatmin etmedi, Bruce'un vokali kurtaramadi tek basina kendisini.

Yani bir takimda bir tane iyi adam yetmiyor, arkasinda onun kadar iyi olan bir takim lazim ki komple muzikal bir zevk olusabilsin. Steve Harris gibi bir bass virtuozu, Dave Murray gibi bir gitarist ve sonradan tekrar yuvaya donen Adrian Smith gibi bir deha olunca ortaya dunyanin en iyi gruplarindan birisi cikiyor.

Wasting Love, Afraid To Shoot Strangers, Remember Tomorrow, Hallowed be thy Name, Man on the Edge, The Evil That Men Do, Rime of the Ancient Mariner (yanlis hatirlamiyorsam 13 dakika ve 1 dakikasi bile canini sikmiyor insanin), 22 Acacia Avenue (ve Adrian Smith'in muthis solosu), Aces High ve onlarca daha muhtesem sarkiyi yaratan bir gruptur Iron Maiden. Ben en sevdigim albumu bile bastan sona dinleyemem cunku butun sarkilarin muhtesem olmasi lazim bunun icin, boyle bir albume de rastlamadim. Zamaninda en sevdigim album olan Dark Tranquillity- Projector'u bile sonuna kadar dinleyemezdim, son 2 sarki bayardi beni :) Ama her koydugumda da FreeCard'in calmaya baslamasi ile cosardim...

Fear of the Dark'i ozellikle saymiyorum cunku Iron Maiden diyince gruptan anlamayan herkesin aklina gelen ilk sarkidir. Halbuki Iron Maiden'in Fear of the Dark'tan cok daha basarili sarkilari vardir.

147Black yorumun hic dogru olmamis bence. Insanlarin muzik zevklerine saygi duymak lazim. Ben de milletin cok begendigi Dream Theater'in birkac sarkisindan baska hicbir seyini sevmem, Symphony X'i sevmem ancak muzikal anlamda da asagilamam.

Boguren insanlardan ben de zevk almam, ancak Brutal ve Scream vocal'i yaparken dogru yapabilen bir insanin hayrani olmamak da elde degildir. Yeryuzunde hem clean, hem brutal, hem de scream vocal'i kusursuz yapabilen cok nadir birkac insandan birisidir Mikael Stanne. Ayrica Niklas Sundin'in muzikal yetenegine, Mikael Stanne'nin ayni zamanda muhtesem gitar yetenegine de boyle basit yakistirmalarda bulunulmamasi lazim.

Lethe sarkisinda Stanne'nin gerek brutal gerek scream'de verdigi duyguyu en kadife sesli clean vocal'li en duygusal sarki bile veremez bana.

Empyrium - Lover's Grief. Ulf Theodor Schwadorf'un sesi hic de oyle muhtesem degil. Ancak sarkiya oyle bir uydurmus ki. Clean-Brutal arasi gecisleri o kadar muhtesem ki, ask acisi ceken bir insanin bu sarkida depresyona girmemesinin imkani yok.

Eger muzik sadece bir suru farkli melodi ve teknik altyapidan ibaret olsa o zaman Jazz ve Klasik muzikten baska muzik dinlemenin pek bir anlami olmazdi. Ancak muzik yapildigi zaman illa ki muhtesem teknik altyapi olacak diye bir kaide yok, onemli olan duyguyu verebilmesi. Hemen farkli muzik alanlarindan ornek vereyim :

2Pac - Changes
Lynyrd Skynyrd - Sweet Home Alabama
The Cure - Lovesong
Ebony Tears - Nectars of Eden
Elvis Costello - She
Bob Dylan - One More Cup of Coffee
Shania Twain - From This Moment On
Richard Marx - Right Here Waiting
Dire Straits - Sultans of Swing
Rolling Stones - Paint It Black
Sezen Aksu - Geri Don
Darkthrone - Transilvanian Hunger
Whitney Houston - I Will Always Love You
Celine Dion - My Heart Will Go On

ve aklima gelmeyen bir suru ornek... Marduk gibi black metal ile Sezen Aksu yanyana komik duruyor tabii, ancak konu o degil, konu su :
Bunlarin hangisinin teknik altyapisi Beethoven ile kapisabilir ? Hicbiri. Ancak hepsi de muhtesem duyguyu verebilmis, klasik olmus sarkilardir. Bugun 2 ay hit olup hemen ardindan unutulan pop sarkilariyla alakalari yok. Ben o tur sarkilari fast-food ile eslestiriyorum. Hemen geliyor, tuketiliyor, unutuluyor. Ama klasik olanlar 20 sene sonra dinlendiginde yine klasik olacaklardir.

Dolayisiyla bir sarki guzelse, muhtesem bir teknik altyapiya sahip olmak zorunda degil.

Araba camiasindan da cok guzel ornek verilebilir buna. Alfa Romeo, gerekli duyguyu muhtesem sekilde verebilen bir marka, ama hicbir zaman da komple bir paket degil. Teknik altyapisi bir Mercedes degil. Ama konu keyif oldugu zaman kendisinin 2 kati fiyatinda ve 2 kati sofistike olan Mercedes degil de Alfa Romeo surus keyfini cok daha basarili sekilde verebiliyor.

müzikte duygunun ön plana çıktığına katılıyorum.. hatta dünyada hit olmuş bir çok parça çok basit akorlar üzerine yazılmıştır.. bunun dünya kadar örneği var.. benimde  öyle 4 akordan oluşan, dinlemeyi sevdiğim bir çok şarkı var.. ama benim çarpılacağım parçalarda melodi ön plana çıkmalı ve ardı ardına gelen melodiler sololar birbirine yakışmalı..

zaten sizinde söylediğiniz gibi basit bir parçayı sezen aksu da marduk veya başka biriside yazabilir.. ama vivaldi'nin pagani'nin yazdıklarını yazacak dehalar öyle her gün çıkmıyor karşımıza..

Arkadaşlar.
İşin aslı müzik eğitimi almış ve halen vermekte olan birisi olarak müzikal alt yapılar ilk etapta gözüme çarpan şeydir.

Fakat duygunun olmadığı yerde müzikal alt yapı gayet sıkıcı kalır.

Şu an tartıştığımız konu forumlarda senelerdir tartışılır durur. Hatta konunun buraya geleceğini bilerek kasıtlı yazdım...oltaladımda diyebilirim.

Aynı beklediğim cevapları aldım. Cevaplarınız hiç şaşırtıcı elmedi. Müzikte basitliğe karşın duuygunun önemi.

İşin aslı size, bir parçanın uyandırdığı duygusallığın önemi konusunda katılıyorum. Bu çok ortak bir tavır. Herkes bunu kendince ifade edebilir.

Ayrıca basit olmasının duyguyu engellemediği yorumunada katılırım.
Buna en büyük örnek en sevdiğim gruplardan birisi olan Demons&Wizards'dır.

Hatta çok komplike gibi olmanın baygınlık yarattığınada katılırım.
Malmsteen en büyük örnek.

Ama işin içine bir Dark Tranquilty girdiğinde iş biraz dokunaklı hale dönüyor.
Dinlendiğinde hep aynı melodiler, aynı yapılar, aynı akorlar.

Duygusalız melankoliğiz ayakları ile aynı müziği yedirme durumları. Az emek ile çok iş yapmaya çalışmak ve bazı çömez fanların kalbini kazanmak falan. Aynı Senfonik Metal yaptığını iddia eden ama devamlı çuval havası satan Therion gibi.
Bana biraz art niyet çağrıştırıyor bu tarz gruplar.

Hep aynı melodileri üzerine birde notasız düz ve böğürtülü bir vokal. Dediğim gibi müzisyen gözüyle AZ EMEK durumunu çağrıştırıyor.

Bilmiyorum ama Heavy Metal böyle bir şey olmamalı. O ruhu yakalarken aynı zamanda müzikal yaratı sürecinde verdiğin EMEK göze çarpmalı ve değişik FİKİRLER yakalayabildiğini ispatlamalısın.

Children Of Bodom taklidi gruplar var. Norther en büyük örnek...Bodom'un orijinalitesini ne kadar kasarlarsa kassınlar yakalayamıyorlar.

Veya Dark Tranquilty'ye en yakın örnek In Flames...Müzikal fikirleri çok daha yaratıcı ve orijinal. Belkiçok müzikal değil ama kendini dinlettirebiliyor.

Bu arada hem scream hem melodik hem bass hem tiz vokal konusunda en yetenekli isim kesinlikle NEVERMORE vokalisti Warrel Dane.
NEVERMORE'a kulak kabartsanız iyi olur diye tavsiye ederim.

Bu ara yine kişisel bir yorum...
Dream Theater konusundaki yakıştırmalara bir nebze katılırım ama SYMPHONY X gibi RUHANİ!!!!! olma seviyesi otomobil dünyasındaki ALFA ROMEO ile eş olan bir gruba bilmeden dinlemeden laf kesinlikle kabul etmem.

Komplike müziği bu kadar ruhani ve EMEK dolu yapabilen bir grup daha var mı?
Biraz araştırma ve dinleme alışkanlığı lazım bu grubu anlamak için...
Şurada 3-4 sene önce sadece meraklısına hitap eden SYX şu an hem müzikal yaratıcılık hem RUHANİLİK hemde sertlik ve tavrı muazzam şekilde harmanladığı için en saygı gören gruplardan birisi haline geldi.


Kreator'a gelince. Geçen sene Enemy Of God albümü ile epey haşır neşir oldum.
Hatta Outcast'te evde çekim kaset var.
Endorama ise fanlardan tepki gören bir albüm diye biliyorum. Tekno deneyler falan...
Benzer bir şeyler için Slayer dinliyorum.


ESP konunsa gelirsek...Aldığıma yarı yarıya pişmanım diyebilirim. Klavye inanılmaz kalın...Tonlar çok sert ve solo çalımında zorluyor. Üstüne birde Jackson Soloist alıp cilasını çekersem iyi bir kombinasyon olur ve içime ancak o zaman siner diye düşünüyorum.

Dark Tranquillity eger bu kadar uzun sure Death Metal piyasasinda lider olarak kaldiysa bunun sebebi kendisini tekrarlamaktan ziyade surekli yeni seyler denemesidir. Bunu kendileri ve herkes de soyluyor.

Bir The Mind's I ile Projector'un neresi benzer ?

Veya Haven isimli albumde Brandstrom'un muzige yaptigi anormal elektronik katkiyla Skydancer albumunun nasil bir alakasi var ?

Lethe ile Day to End'in neresi benzer ? Ikisi de Projector albumu icindeki Nether Novas ile Auctioned arasinda nasil bir alaka var ?

Lost to Apathy ile Punish My Heaven'in ikisi de Death Metal ancak birebir ayni begenilere hitap ettigini soyleyebilir miyiz ? Final Resistance ile Insanity's Crescendo arasinda gercekten fark yok mudur, ayni altyapiya mi sahiptir ?

vsvsvs.

Nothing Else Matters dinleyip Metallica fani olan, Fear of The Dark dinleyip Iron Maiden diye yirtinan, As I Die dinleyip Paradise Lost'cu kesilen tayfa gibi Lethe dinleyip Dark Tranquillity'yi bildigini sanan bir kesim de var.

Ancak bu "comez" kadronun disinda Dark Tranquillity'nin saygi duyulasi bir grup oldugunu bilenler de var.

Children of Bodom'i cok severim ben de ve ozellikle Laiho cok sevdigim bir gitaristtir. Ama Laiho'nun vokalinin neresi ayricalikli ? Bir Everytime I Die muhtesem bir sarkidir, ama neresi bir klasik ? Bed of Razors, Silent Night Bodom Night, Downfall, Redlight in my Eyes vsvs cok guzel sarkilar ve DT'den cok daha melodik olduklari kesin, ama melodiklik demek muziksel anlamda ustunluk mu demektir ?

In Flames ile DT birlikte gelisen iki grup zaten. Stanne In Flames'de baslayip Dark Tranquillity'ye gectigi gibi Friden de DT'de baslayip In Flames'e gecti. Only for the Weak gibi bir klasigin sahibidir mesela In Flames ve zaman zaman DT'den tabiri caizse daha "oynak" melodiler uretir. Ama kalkip da bir Mine is the Grandeur of Melancholy Burning uretemiyor...

Hayir Dark Tranquillity'ye basit derken en azindan lyriclerini bir kere okumak lazim. Bazi sarkilari var ki en guzel sairler bile bu kadar iyi sozler yazamazlar. Bunu gerekli melodiyle destekledikten sonra da hakli bir yer edinmesi normal olsa gerek.

Dark Tranquillity'nin "biz super gotik bir grubuz" tarzi bir iddiasi da yok. Swedish Death Metal yaparak butun Death Metal piyasasinda en ust basamaga kadar cikti adamlar. Illa ki gotik grup isteniyorsa Katatonia var, The Sins of Thy Beloved var, Eternal Tears of Sorrow var, Empyrium var, Haggard var vsvs uzar gider.

Misal Rhapsody ise teknik ile muzikal ruhu muhtesem birlestirmis bir gruptur. En azindan Symphony of Enchanted Lands albumunde bunu gormek mumkun.

Mesela ben Symphony X'i sevmiyorum, muzikleri de bana hic cekici gelmiyor, isterse dunyanin en teknik muzigini yaratsin. Dinledim bir suru eserini ve begenmedim. Ama bu iste iyi olduklarini, bir seyler harcadiklarini da biliyorum, dolayisiyla kalkip da "Symphony X begenenler zevksizdir" , "Symphony X begenenler comezdir" tarzi yorumlar da yapmiyorum. Begeni meselesi cunku.

Yok şöyle söyliyim.
Dark Tranquilty sevenler illaki çömez veya zevksizdir diye bir sonuç çıkartmak gereksiz.
Demek istediğim tam olarak bu değil.
Öyle olacak olsa MANOWAR gibi bir örnek olmazdı göz önünde.

Bir çok gruba tarza hakim olan ve uzun süredir Metal dinleyenlerden bazı kişilerin sevmediği grupları seven bir çok küme ve alt küme hesabı kişi bulunabilir.

Genel örnek olarak Metallica'nında kendini tekrar etmediği ve her albümünde SOUND!!! değiştirdiği söylenir.
Evet bir nevi kendini tekrar etmemekde olsa Metallica'nın parçalarına bakıldığınında, özellikle 91 albümüyle beraber başlayan dönemlerinde; parçaların %99'unun Mi minör tonundan ve Blues gamlarından aynı müzikal kalıplar deneyerek yapıldığı görülür.

Ki bu aslında 82'deki Kill Em'All da bile böyleydi.
Aynı tonaliteler ve aynı Blues Gamları...

Ama her albümde Müzikal yapılar değişmeden sadece SOUND değiştiği için METALLICA ilerleyişçi bir grupmuş gibi gösterilebiliyor.

SYMPHONY X'e bakalım...neredeyse her albümündeki SOUND aynı veya benzer.

Ama adamlar her albümde yeni MÜZİKAL TEORİLER üzerinde çalışıp mutlaka kulağa farklı gelecek yapılar ortaya koyuyor.

SOUNDA ayar çekmeseler bile müzikal yaratıcılık üzerinde çok düşünüyorlar.
Gerçi son albüm için aynı şeyi söylemeyeceğim ama her grubun bir "piyasa"  albümü oluyor.

Ben Dark Tranquilty'i en son Gallery ve Projector'da dinledim ve acaip sıkılıp bıraktım.

Geçenlerde Lethe şarkısını dinledim. Herkes Lethe deyip duruyor.
Ehhh sound HAM Swedish Death'den daha işlenmiş bir tarza kaysada ve meraklısı için daha atmosferik bir havaya bürünmüş gibi dursada benim gibi Metal fanları arasındaki  tararaflardan dinlediğine daha müzikal amaçlarla bakan birisi için dinlenen şey çok benzer geldi.

Bu sadece DTr meseleside değil. Buna benzer bir dolu grup var.
Aynı müzikal yapıları deneyselmiş gibi her albümde evirip çevirip farklılaştırmaya çalışan. Ama melodi bazında benzer şeyler sunan.

Ama işin aslı bu bahsettiklerimiz sorunda teşkil etmiyor. Aynı otomobil piyasası gibi arz talep olayı.
Teknik, sert, hem teknik hem sert, duygusal, sert duygusal vs vs vs...
Herkesin istediğine hitap eden gruplar piyasada bolca var.
Herkes dinlediğinden mutlu.

George Thorogood & Destroyers--Bad to the Bone

her ne kadar speed/thrash sevsemde artık içinde ustalık olan şeyleri dinlemeyi daha çok seviyorum.. van halen, john petrucci, malmsteen, vai, kiko loureiro, patrick rondat, zakk wylde, paul gilbert vs.

ANGRA ve Kiko Lourerio en sevdiklerimdendir.
ANGRA'nın büyük fanıyım.

quote:

---

ANGRA ve Kiko Lourerio en sevdiklerimdendir.
ANGRA'nın büyük fanıyım.

---

aklın yolu bir angra'nın 2001 sao paulo konser dvd'si var bende.. yok böyle güzel bir konser.. helloween live in the uk ve high live, slayer decede of aggression'la beraber en sevdiğim performans albümü.. gerçi g3'lerde oldukça keyifli...